Adem Özbay

Bir yer var biliyorum, her şeyi söylemek mümkün. Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum. Anlatamıyorum!

Bu Blogda Ara

gökten 3 elma düşer ikisi yanaklarına etiketine sahip yayınlar gösteriliyor

Kayıtlar

Üç Elma Düşer, İkisi Yanaklarına...

tarih: Kasım 02, 2013

Bağlantıyı al
Facebook
X
Pinterest
E-posta
Diğer Uygulamalar

Diğer yayınlar

Çok Okunanlar

Sen şimdi uyuyorsun ya

Sen şimdi uyuyorsun ya tıpkı gökyüzünün en parlak yıldızı gibisindir. Hep tatlısın hep güzel hep asude. Ömrümün orta yerine düştün sen bir yıldız gibi. Şimdi benim kalbimin yön göstereni sensin her karanlıkta kaldığında. Sensin geceleri başımı yastığa koyduğumda huzurum, sensin merhametim, sensin ab-ı hayatım. Sen söylenebilecek en güzel sevda türküsü. Sen acılarımı dengeleyen mutluluk terazim. Sen her gün yorumunda sonsuz huzur yazan aşk burcum. Seni ararken kalbime her sensizlik gününe bir çentik atmıştım gözyaşlarımla. Şimdi bir gülüşün bin çentiğimi siliyor biliyor musun.. Biliyor musun çok seviyorum seni ben. Ben çok seviyorum, bilemezsin ne kadar beklediğimi seni çok sevebilmeyi. Şimdi güpgüzel uyu ve musmutlu rüyalar gör ikimize. Ki ben güzel gülüşünün resmi gitmesin diye gözümün önünden, gözlerimi kapatmak istemem gece sabaha kadar. Sen öp bizi birbirimize sarılmış rüyalarda sonsuza kadar. -adem özbay-

SENİ SEVİYORUM ÇÜNKÜ

Seni seviyorum, çünkü sevmekle başladı benim ömrüm. Sevmekle yaşadım. Dilerim ki sevmekle ölürüm. Bildim ki sevmek yaşamaktır. Sevmektir havam, suyum, ruhum… Seni seviyorum çünkü, sevmek yakıştı en çok bana. Sevmeyi astım göğsüme bir madalya gibi. Sevmek kokladım çiçeklerden, sevmek

Harbiden aşık ile haybeden aşık arasındaki 7 fark

1: haybeden aşık işin edebiyatını yapar, harbiden aşık ebediyetin hesabını. 2: haybeden aşık 90x60x90 arar, harbiden aşık gönül terazisiyle ölçer biçer tartar. 3: haybeden aşık karşısındakini ten'ine koşar, harbiden aşık gelecek nesillerin gen'iyle çoşar.

at nalından eşek şakasına bir aşk serenatı

namlusu kırık bir süvari tüfeği gibiyim sevgilim bu hayatta, hücuma kalkmış ve atının nalı vuruyor ayaklarına, ölü bir ozanın kelimeleriyle irad ediyorum mağlubiyet konuşmamı: 'ey insanlar, geldim sevdim yenildim, ne iyi ettim, yine gelsem yine severim yine yenilirim, isterseniz tükürün yüzüme, yarabbi şükür derim.' bu dünya bir çocuk bahçesi gibi çarpışan otomobilimsin her öptüğümde sen yarim, çiçekli bir elbise giysen baharını kim kaçırıyor sorusu cevaplanıyor alemin, solo bir konser vermek için mikrofona uzanmış yüz kişiyle birlikte söylüyorum: 'metro geçmeyen tepelere ev kurmasınlar, thy seferi olmayan memlekete kız vermesinler çok seven annesinin bir tanesini hor görmesinler.' elbet sevince her türkünün bir notası bulunur mutluluk müzik defterinde, 'donuyorum refakatsiz misafirhanemde' demektir zaten, do re mi de. sensizlik doğum günü pastasına sönmeyen mum şakası yapmak gibi, bildiğim en büyük eşek şakası be sevgilim, bak gelmezsen ...

SEVMEK ÜSTÜNE NE SÖYLESEM YİNE DE SEN OLMUYOR AMA SÖYLÜYORUM İŞTE YİNE DE

Kalbini bil. Şarkını bil. Yurdunu bil. Sev. Söyle. Yaşa. Dün bitti. Bu gün gidecek. Yarın sessiz bir misafir kader evinde. Öğrenmeliyiz, Yaşadığımız müddetce, Bir şarkıdır sevmek, Yaşamanın kalbinde. Adem Özbay

Anla İşte

Anla işte seni seviyorum denmez öyle pat diye, İşin içinde hem 'sen' var hem 'seviyorum' var, Sen'le seviyorum bir başka güzel, Seviyorum'la sen bir başka güzel.

biliyor musun,

biliyor musun, ben bir buhur-u meryem gibi bekleşirken kuşlarla yeşil pencereli evin bahçesinde, sen geçiyorsun aheste aheste, bu dünya bir fayton gibi taşıyor seni omzunda, topu, camı kırdı diye zalim komşu tarafından kesilmiş minik bir çocuk gibi kalbim, eyvallahım yok yine de, durmadan kabaran bir kek gibi göğsümü seninle dolduruyorum, biliyor musun, galiba seviyorum seni ben, soruyorum kalbime, herkes işine baksın diyor, işim gücüm sen ol diye istifa ediyorum tüm başka sevmelerimden, biliyor musun, seni çok seviyorum ben... -adem özbay-

gözlerimden öper misin beni

sen istanbul gibisin gözlerin bir martı gibi süzülüyor denizlerime. sen kurtuba gibisin gemileri yakıp gelmiştim kalbinin eşiğine. saraybosnasın sen hüzünlerden sonra mostar gibi doğarsın içime. kerbelasın sen susuzluğumda gelir su verirsin dudaklarının çeşmesinden. sen kudüs gibisin tanklara fırlattığım taştır sana verdiğim güller, özgürlüğümsün sen. ah sensiz her şehir sodom ve gomoredir bana, küllerine gömülürüm hasretinden. sen musab gibisin öldükçe çoğaltıyorsun yaşamalarımı. sen hamza gibisin kalbini bayrak yapıp savaşıyorum yetim çocuklara haramilik edenlerle. bilal gibisin sen, sesini duyduğumda çıkıp en yüksek yere, sesleniyorum seni seviyorum diye. sen ali gibisin yatağında açıyorum kollarımı ısıtıyorum üşüyen ne kadar yıldız varsa. ah sensiz bu dünya, ebu cehilin evinde yaşamak gibidir bana. sen tarık gibisin, yakarım tüm pişmanlıklarımı senle çıktığım her yolda. sen malcolm gibisin, siyah bir gecede en parlak güneşlerle aydınlatırsın gönlümü, umut olur adın. sen aliya gibi...

AŞKA GİTTİM DÖNMEYECEĞİM

-arka kapak yazısı- Bazen kendim gibi insanlar aradığım hissine kapılıyorum. Saçma sapan bir Türk filminde birden gözyaşları akan bir erkek mesela. Bazen saatlerce yataktan kalkamadan güzel bir rüya görmeye çalışan bir adam. Bir çocuk gibi hayaller kurmanın güzelliğini bilen birileri. Belki de varsınız, sokaklarda birbirimize değerek yürüyoruz, aynı lokantada yemek yiyoruz, aynı mağazadan alışveriş yapıyoruz. Ama bir o kadar da yabancıyız birbirimize, bir o kadar ayrıyız birlikte olabilmekten. Sevmek de böyle değil mi. Aynı olabilme savaşı. İki farklı insanın ruhlarını ve bedenlerini tek yapabilmek kavgası...

Multeci Aşıklar

Sevgilim senle biz, Mültecisiyiz aşk yurdunun, Sürgün edilmiş kavuşmalardan, Dünya denilen zindanda mahpus, Kuru ekmek su niyetine, Sarılıp ta birbirimize, Halimizden memnun.